aanname
zelfstandig naamwoord ˈanɑməBetekenis
- een veronderstelling
Hoe spreek je aanname uit?
/ˈanɑmə/
Aanname bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| ɑ | bad |
| m | maan |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- het aannemen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aannamen, aannames | meervoud |
| aannametje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aannametjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aannemen
Woordfamilie van aanname
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aannames | meervoud | aanname |
| aannametje | verkleinwoord | aanname |
| aannametjes | verkleinwoord meervoud | aanname |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanname zijn vastgelegd.