aanhinken
werkwoordBetekenis
- met een moeilijke, moeizame, ongelijkmatige tred naderen, ook in figuurlijke zin
Vervoeging van aanhinken
aanhinkenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van aan bw en hinken ww
Woordfamilie van aanhinken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aangehinkt | woordvorm | aanhinken |
| aanhink | with-subordinate-clause | aanhinken |
| aanhinke | with-subordinate-clause | aanhinken |
| aanhinkend | woordvorm | aanhinken |
| aanhinkende | woordvorm | aanhinken |
| aanhinkt | with-subordinate-clause | aanhinken |
| aanhinkte | with-subordinate-clause | aanhinken |
| aanhinkten | with-subordinate-clause | aanhinken |
| hink aan | woordvorm | aanhinken |
| hinke aan | woordvorm | aanhinken |
| hinken aan | woordvorm | aanhinken |
| hinkt aan | woordvorm | aanhinken |
| hinkte aan | woordvorm | aanhinken |
| hinkten aan | woordvorm | aanhinken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanhinken zijn vastgelegd.