aangever
zelfstandig naamwoord ˈaŋɣeˌvərBetekenis
- bij een komisch duo degene de de grap begint terwijl de andere de grap afmaakt
- iemand die aangifte doen van geboorte of sterfte
- iemand die aangifte doet bij de belastingen
- iemand die het gezag informeert over iets wat verkeerd is gegaan
- speler die de voorzet geeft waardoor een ploeggenoot kan scoren
Hoe spreek je aangever uit?
/ˈaŋxeˌvər/
Aangever bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| ŋ | ding |
| x | acht |
| e | veel |
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die aangifte doet van geboorte of sterfte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aangevers | meervoud |
| aangevertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aangevertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van aan en gever
Woordfamilie van aangever
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aangevers | meervoud | aangever |
| aangevertje | verkleinwoord | aangever |
| aangevertjes | verkleinwoord meervoud | aangever |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aangever zijn vastgelegd.