aandrijving
zelfstandig naamwoord ˈandrɛivɪŋBetekenis
- een voortstuwende kracht waarmee toestellen in beweging worden gebracht en gehouden
Hoe spreek je aandrijving uit?
/ˈandrɛivɪŋ/
Aandrijving bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| d | dak |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| v | vis |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aandrijvingen | meervoud |
| aandrijvinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aandrijvinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aandrijven met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van aandrijving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aandrijvingen | meervoud | aandrijving |
| aandrijvinkje | verkleinwoord | aandrijving |
| aandrijvinkjes | verkleinwoord meervoud | aandrijving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aandrijving zijn vastgelegd.