aanbeveling
zelfstandig naamwoord ˈambəˌvelɪŋBetekenis
- het aanbevelen
- verklaring waardoor men aanbeveelt
- recommandatie
Hoe spreek je aanbeveling uit?
/ˈambəˌvelɪŋ/
Aanbeveling bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| m | maan |
| b | bak |
| ə | de |
| v | vis |
| e | veel |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanbevelingen | meervoud |
| aanbevelinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanbevelinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanbevelen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van aanbeveling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanbevelingen | meervoud | aanbeveling |
| aanbevelinkje | verkleinwoord | aanbeveling |
| aanbevelinkjes | verkleinwoord meervoud | aanbeveling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanbeveling zijn vastgelegd.