zwaaikom
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plaatselijke verbreding van een rivier, kanaal of gracht, waar schepen die langer zijn dan de breedte van de vaart kunnen keren
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een open ruimte in een havenbekken, welke wordt vrijgehouden voor het keren van schepen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zwaaikommen | meervoud |
| zwaaikommetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| zwaaikommetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van zwaai en kom
Woordfamilie van zwaaikom
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zwaaikommen | meervoud | zwaaikom |
| zwaaikommetje | verkleinwoord | zwaaikom |
| zwaaikommetjes | verkleinwoord meervoud | zwaaikom |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zwaaikom zijn vastgelegd.