zelfmoord
zelfstandig naamwoord /ˈzɛɫfmoːrt/Betekenis
- handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven
Hoe spreek je zelfmoord uit?
/ˈzɛlfmort/
Zelfmoord bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| z | zon |
| ɛ | bed |
| l | land |
| f | fiets |
| m | maan |
| o | boot |
| r | rood |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een handeling die zeer slecht voor iemand zelf is figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zelfmoorden | meervoud |
| zelfmoordje | verkleinwoord, enkelvoud |
| zelfmoordjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘suïcide’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1731
Woordfamilie van zelfmoord
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zelfmoorden | meervoud | zelfmoord |
| zelfmoordje | verkleinwoord | zelfmoord |
| zelfmoordjes | verkleinwoord meervoud | zelfmoord |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zelfmoord zijn vastgelegd.