zelfbeschuldiging
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een uiting waarin men zichzelf de schuld geeft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zelfbeschuldigingen | meervoud |
| zelfbeschuldigingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| zelfbeschuldigingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van zelf zn en beschuldiging zn
Woordfamilie van zelfbeschuldiging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zelfbeschuldigingen | meervoud | zelfbeschuldiging |
| zelfbeschuldigingetje | verkleinwoord | zelfbeschuldiging |
| zelfbeschuldigingetjes | verkleinwoord meervoud | zelfbeschuldiging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zelfbeschuldiging zijn vastgelegd.