zelfbeschikking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- (filosofisch) de vrijheid van een individu om zonder (instinctieve, sociale of statelijke) dwang tot een besluit te komen, wilsvrijheid, autonomie
- de mogelijkheid voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen, zelfbeschikkingsrecht
- (in euthanasie-discussies) de mogelijkheid voor een individu om over zijn of haar levenseinde te beslissen
zelfstandig naamwoord
- de vrijheid van een individu om zonder (instinctieve, sociale of statelijke) dwang tot een besluit te komen
- basisbeginsel uit de mensenrechten-catalogus dat eenieder het recht heeft op het maken van eigen keuzen en op zelfstandigheid en als enige mag beschikken over het eigen lichaam
- recht op zelfbeschikking van volken: het recht voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen, (zelfbeschikkingsrecht voor volken)
- de mogelijkheid voor een individu om over zijn of haar levenseinde te beslissen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zelfbeschikkingen | meervoud |
| zelfbeschikkinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| zelfbeschikkinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van zelf zn en beschikking zn
Woordfamilie van zelfbeschikking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zelfbeschikkingen | meervoud | zelfbeschikking |
| zelfbeschikkinkje | verkleinwoord | zelfbeschikking |
| zelfbeschikkinkjes | verkleinwoord meervoud | zelfbeschikking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zelfbeschikking zijn vastgelegd.