zeemacht
zelfstandig naamwoordBetekenis
- krijgsmacht ter zee
- zeemogendheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zeemachten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘krijgsmachtonderdeel dat strijdt ter zee’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1670
Woordfamilie van zeemacht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zeemachten | meervoud | zeemacht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zeemacht zijn vastgelegd.