wurgtouw
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een koord waarmee men iemand kan verstikken door het om zijn hals aan te trekken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wurgtouwen | meervoud |
| wurgtouwtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wurgtouwtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van wurgen ww en touw zn
Woordfamilie van wurgtouw
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wurgtouwen | meervoud | wurgtouw |
| wurgtouwtje | verkleinwoord | wurgtouw |
| wurgtouwtjes | verkleinwoord meervoud | wurgtouw |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wurgtouw zijn vastgelegd.