woordzoeker
zelfstandig naamwoord ˈwortsukərBetekenis
- een puzzel waarin in een letterbrij woorden gevonden moeten worden.
- iemand die woorden zoekt.
Hoe spreek je woordzoeker uit?
/ˈwortsukər/
Woordzoeker bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| o | boot |
| r | rood |
| t | tak |
| s | sok |
| u | boek |
| k | kat |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| woordzoekers | meervoud |
| woordzoekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| woordzoekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van woord en zoeker
Woordfamilie van woordzoeker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| woordzoekers | meervoud | woordzoeker |
| woordzoekertje | verkleinwoord | woordzoeker |
| woordzoekertjes | verkleinwoord meervoud | woordzoeker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van woordzoeker zijn vastgelegd.