woordkunstenaar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die speelt met woorden, zoals een dichter of literator
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| woordkunstenaars | meervoud |
| woordkunstenaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| woordkunstenaartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Samenstelling van woord en kunstenaar
Woordfamilie van woordkunstenaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| woordkunstenaars | meervoud | woordkunstenaar |
| woordkunstenaartje | verkleinwoord | woordkunstenaar |
| woordkunstenaartjes | verkleinwoord meervoud | woordkunstenaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van woordkunstenaar zijn vastgelegd.