woordafbreking
zelfstandig naamwoord ˈwortɑvˌbrekɪŋBetekenis
- een afbreking van een woord op de daartoe geëigende plaats (bijvoorbeeld aan het einde van een regel)
Hoe spreek je woordafbreking uit?
/ˈwortɑvˌbrekɪŋ/
Woordafbreking bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| o | boot |
| r | rood |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| v | vis |
| b | bak |
| e | veel |
| k | kat |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| woordafbrekingen | meervoud |
| woordafbrekinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| woordafbrekinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van woord zn en afbreking zn
Woordfamilie van woordafbreking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| woordafbrekingen | meervoud | woordafbreking |
| woordafbrekinkje | verkleinwoord | woordafbreking |
| woordafbrekinkjes | verkleinwoord meervoud | woordafbreking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van woordafbreking zijn vastgelegd.