wonderspreuk
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een (tover)spreuk die zorgt voor een wonderbaarlijke gebeurtenis
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wonderspreuken | meervoud |
| wonderspreukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wonderspreukjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Samenstelling van wonder en spreuk
Woordfamilie van wonderspreuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wonderspreuken | meervoud | wonderspreuk |
| wonderspreukje | verkleinwoord | wonderspreuk |
| wonderspreukjes | verkleinwoord meervoud | wonderspreuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wonderspreuk zijn vastgelegd.