wonderdoener
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een 'wonder' laat gebeuren
- iemand die suggereert wonderen te kunnen laten plaatsvinden (=de natuurwetten te kunnen manipuleren)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wonderdoeners | meervoud |
| wonderdoenertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wonderdoenertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Samenstelling van wonder en doener
Woordfamilie van wonderdoener
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wonderdoeners | meervoud | wonderdoener |
| wonderdoenertje | verkleinwoord | wonderdoener |
| wonderdoenertjes | verkleinwoord meervoud | wonderdoener |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wonderdoener zijn vastgelegd.