woesteling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die zich woest en onbehouwen gedraagt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| woestelingen | meervoud |
| woestelingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| woestelingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Afgeleid van woest met het achtervoegsel -ling met het invoegsel -e-
Woordfamilie van woesteling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| woestelingen | meervoud | woesteling |
| woestelingetje | verkleinwoord | woesteling |
| woestelingetjes | verkleinwoord meervoud | woesteling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van woesteling zijn vastgelegd.