wijsbegeerte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de oudste wetenschap, die de wereld en het menselijk bestaan tracht te doorgronden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wijsbegeerten | meervoud |
| wijsbegeertes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘wetenschap der begrippen in hun hoogste algemeenheid’ voor het eerst aangetroffen in 1857
Woordfamilie van wijsbegeerte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wijsbegeerten | meervoud | wijsbegeerte |
| wijsbegeertes | meervoud | wijsbegeerte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wijsbegeerte zijn vastgelegd.