wijlen
bijvoeglijk naamwoord, werkwoord, zelfstandig naamwoordBetekenis
- die inmiddels overleden is
werkwoord
- aanwezig zijn, ronddwalen unergative
Vervoeging van wijlen
wijlenhele werkwoord
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord wijl
Herkomst
In de betekenis van ‘overleden’ voor het eerst aangetroffen in 1220
Woordfamilie van wijlen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gewijld | woordvorm | wijlen |
| wijlde | woordvorm | wijlen |
| wijlden | woordvorm | wijlen |
| wijlend | woordvorm | wijlen |
| wijlende | woordvorm | wijlen |
| wijlt | woordvorm | wijlen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wijlen zijn vastgelegd.