wijking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het van zijn plaats geschoven zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wijkingen | meervoud |
| wijkinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wijkinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van wijken met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van wijking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wijkingen | meervoud | wijking |
| wijkinkje | verkleinwoord | wijking |
| wijkinkjes | verkleinwoord meervoud | wijking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wijking zijn vastgelegd.