wetgeleerde
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die de religieuze wet heeft bestudeerd
- iemand die de wet heeft bestudeerd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wetgeleerden | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wet zn en geleerde zn
Woordfamilie van wetgeleerde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wetgeleerden | meervoud | wetgeleerde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wetgeleerde zijn vastgelegd.