wervelkolom
zelfstandig naamwoordBetekenis
- zuil gevormd door de wervel|wervels gelegen in de rug, die de enige steun van het hoofd en de romp uitmaakt en waarin het ruggenmerg zit
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- zuil gevormd door de wervels gelegen in de rug, die de enige steun van het hoofd en de romp uitmaakt en waarin het ruggenmerg zit
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wervelkolommen | meervoud |
| wervelkolommetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wervelkolommetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van wervel en kolom
Woordfamilie van wervelkolom
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wervelkolommen | meervoud | wervelkolom |
| wervelkolommetje | verkleinwoord | wervelkolom |
| wervelkolommetjes | verkleinwoord meervoud | wervelkolom |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wervelkolom zijn vastgelegd.