werkbroek
zelfstandig naamwoord ˈwɛrɡbrukBetekenis
- een stevige broek die je draagt als je zwaar en vuil werk moet doen
Hoe spreek je werkbroek uit?
/ˈwɛrgbruk/
Werkbroek bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| g | goal |
| b | bak |
| u | boek |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| werkbroeken | meervoud |
| werkbroekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| werkbroekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van werk zn en broek zn
Woordfamilie van werkbroek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| werkbroeken | meervoud | werkbroek |
| werkbroekje | verkleinwoord | werkbroek |
| werkbroekjes | verkleinwoord meervoud | werkbroek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van werkbroek zijn vastgelegd.