welbespraaktheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de kunst om iets goed te kunnen verwoorden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| welbespraaktheden | meervoud |
Herkomst
Afgeleid van welbespraakt met het achtervoegsel -heid.
Woordfamilie van welbespraaktheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| welbespraaktheden | meervoud | welbespraaktheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van welbespraaktheid zijn vastgelegd.