weigering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het niet voldoen aan een verzoek of opdracht.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weigeringen | meervoud |
| weigeringetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weigeringetjes | verkleinwoord, meervoud |
| weigerinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weigerinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van weigeren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van weigering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weigeringen | meervoud | weigering |
| weigeringetje | verkleinwoord | weigering |
| weigeringetjes | verkleinwoord meervoud | weigering |
| weigerinkje | verkleinwoord | weigering |
| weigerinkjes | verkleinwoord meervoud | weigering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weigering zijn vastgelegd.