weigeraar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die weigert iets te doen
- een apparaat/ding dat niet meer werkt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weigeraars | meervoud |
| weigeraartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weigeraartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van de werkwoordstam van weigeren met het achtervoegsel -aar
Woordfamilie van weigeraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weigeraars | meervoud | weigeraar |
| weigeraartje | verkleinwoord | weigeraar |
| weigeraartjes | verkleinwoord meervoud | weigeraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weigeraar zijn vastgelegd.