weglating
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de handeling van iets weglaten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weglatingen | meervoud |
Herkomst
Afgeleid van weglaten met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van weglating
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weglatingen | meervoud | weglating |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weglating zijn vastgelegd.