weerwolf
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een mythisch wezen dat van mens in wolf verandert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weerwolfje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weerwolfjes | verkleinwoord, meervoud |
| weerwolven | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘mens die zich in wolf verandert’ voor het eerst aangetroffen in 1165
Woordfamilie van weerwolf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weerwolfje | verkleinwoord | weerwolf |
| weerwolfjes | verkleinwoord meervoud | weerwolf |
| weerwolven | meervoud | weerwolf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weerwolf zijn vastgelegd.