weerkracht
zelfstandig naamwoordBetekenis
- fysieke of psychische kracht waarmee men zich kan verweren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weerkrachten | meervoud |
| weerkrachtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weerkrachtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van weer ww en kracht
Woordfamilie van weerkracht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weerkrachten | meervoud | weerkracht |
| weerkrachtje | verkleinwoord | weerkracht |
| weerkrachtjes | verkleinwoord meervoud | weerkracht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weerkracht zijn vastgelegd.