weduweverbranding
zelfstandig naamwoordBetekenis
- was een vroeger in India en Indonesië regelmatig voorkomende praktijk waarbij een weduwe om het leven werd gebracht doordat zij - al dan niet in verdoofde toestand - samen met het lichaam van haar echtgenoot werd verbrand
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weduweverbrandingen | meervoud |
| weduweverbrandinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weduweverbrandinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van weduwe zn en verbranding zn
Woordfamilie van weduweverbranding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weduweverbrandingen | meervoud | weduweverbranding |
| weduweverbrandinkje | verkleinwoord | weduweverbranding |
| weduweverbrandinkjes | verkleinwoord meervoud | weduweverbranding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weduweverbranding zijn vastgelegd.