waterschout
zelfstandig naamwoordBetekenis
- rijksambtenaar met opsporingsbevoegdheid, die o.a. belast is met het toezicht op de monstering van zeelieden.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| waterschouten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van water en schout
Woordfamilie van waterschout
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| waterschouten | meervoud | waterschout |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van waterschout zijn vastgelegd.