wapenembargo
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een internationale sanctie waarbij een partij geen wapens kan aankopen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wapenembargo's | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wapen en embargo
Woordfamilie van wapenembargo
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wapenembargo's | meervoud | wapenembargo |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wapenembargo zijn vastgelegd.