wankelbaarheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de mate waarin iemand uit zijn (emotionele) evenwicht te brengen is
- de mate waarin iets of iemand te vertrouwen is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wankelbaarheden | meervoud |
Woordfamilie van wankelbaarheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wankelbaarheden | meervoud | wankelbaarheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wankelbaarheid zijn vastgelegd.