wandbeen
zelfstandig naamwoord ˈwɑndbenBetekenis
- één van de beenderen van de schedel
Hoe spreek je wandbeen uit?
/ˈwɑndben/
Wandbeen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| b | bak |
| e | veel |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- een van de beenderen van de schedel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wandbeenderen | meervoud |
| wandbeentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wandbeentjes | verkleinwoord, meervoud |
| wandbenen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wand en been
Woordfamilie van wandbeen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wandbeenderen | meervoud | wandbeen |
| wandbeentje | verkleinwoord | wandbeen |
| wandbeentjes | verkleinwoord meervoud | wandbeen |
| wandbenen | meervoud | wandbeen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wandbeen zijn vastgelegd.