walkman
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een draagbare radio en/of cd-speler met koptelefoon
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| walkmannetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| walkmannetjes | verkleinwoord, meervoud |
| walkmans | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘cassetterecorder met koptelefoon’ voor het eerst aangetroffen in 1979
Woordfamilie van walkman
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| walkmannetje | verkleinwoord | walkman |
| walkmannetjes | verkleinwoord meervoud | walkman |
| walkmans | meervoud | walkman |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van walkman zijn vastgelegd.