vuurwerk
zelfstandig naamwoord ˈvyrwɛrᵊkBetekenis
- één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels.
- een hoop onrust en gedoe
Hoe spreek je vuurwerk uit?
/ˈvyrwɛrək/
Vuurwerk bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| y | fuut |
| r | rood |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| ə | de |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vuurwerken | meervoud |
| vuurwerkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vuurwerkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘lichtgevende, ontploffende voorwerpen die bij feestelijke gelegenheden worden aangestoken’ voor het eerst aangetroffen in 1591
Woordfamilie van vuurwerk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vuurwerken | meervoud | vuurwerk |
| vuurwerkje | verkleinwoord | vuurwerk |
| vuurwerkjes | verkleinwoord meervoud | vuurwerk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vuurwerk zijn vastgelegd.