vuurplaat
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een stenen plaat waarop men brandstoffen kan verbranden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vuurplaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vuurplaatjes | verkleinwoord, meervoud |
| vuurplaten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vuur zn en plaat zn
Woordfamilie van vuurplaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vuurplaatje | verkleinwoord | vuurplaat |
| vuurplaatjes | verkleinwoord meervoud | vuurplaat |
| vuurplaten | meervoud | vuurplaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vuurplaat zijn vastgelegd.