volkstuin
zelfstandig naamwoord /ˈvɔlks.tœʏn/Betekenis
- stadspark, speeltuin
- een grondstuk dat het lokale stadsbestuur (of een charitatief|charitatieve instelling) aan particuliere burgers verhuurt om groente en fruit te kweken
Hoe spreek je volkstuin uit?
/ˈvɔlkstœyn/
Volkstuin bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɔ | bot |
| l | land |
| k | kat |
| s | sok |
| t | tak |
| œy | huis |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een grondstuk dat het lokale stadsbestuur (of een charitatieve instelling) aan particuliere burgers verhuurt om groente en fruit te kweken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| volkstuinen | meervoud |
| volkstuintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| volkstuintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenvertaling van Duits Volksgarten, voor het eerst aangetroffen in de 19e eeuw, naar het voorbeeld van de Weense Volksgarten ontworpen in 1821.
Woordfamilie van volkstuin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| volkstuinen | meervoud | volkstuin |
| volkstuintje | verkleinwoord | volkstuin |
| volkstuintjes | verkleinwoord meervoud | volkstuin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van volkstuin zijn vastgelegd.