volksraadpleging
zelfstandig naamwoordBetekenis
- voorleggen van een vraag met betrekking tot wetgeving aan de kiesgerechtigden in een land of een bepaald gebied, waarbij de overheid niet verplicht is de uitslag te respecteren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| volksraadplegingen | meervoud |
| volksraadpleginkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| volksraadpleginkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van volk zn en raadpleging zn met het invoegsel -s-
Woordfamilie van volksraadpleging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| volksraadplegingen | meervoud | volksraadpleging |
| volksraadpleginkje | verkleinwoord | volksraadpleging |
| volksraadpleginkjes | verkleinwoord meervoud | volksraadpleging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van volksraadpleging zijn vastgelegd.