vluchtheuvel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- heuvel waarop men kan vluchten bij hoogwater (bijv. een terp)
- schuilplaats in het algemeen
- verhoogd weggedeelte waar voetgangers tijdelijk kunnen wachten bij het oversteken.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vluchtheuvels | meervoud |
| vluchtheuveltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vluchtheuveltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van vlucht ww en heuvel
Woordfamilie van vluchtheuvel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vluchtheuvels | meervoud | vluchtheuvel |
| vluchtheuveltje | verkleinwoord | vluchtheuvel |
| vluchtheuveltjes | verkleinwoord meervoud | vluchtheuvel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vluchtheuvel zijn vastgelegd.