vingeren
werkwoord, zelfstandig naamwoord /'vɪŋərə(n)/Betekenis
- met de hand of vinger bevredigen
Hoe spreek je vingeren uit?
/ˈvɪŋərən/
Vingeren bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ə | de |
| r | rood |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van vingeren
vingerenhele werkwoord
zelfstandig naamwoord — plural
- meervoud van vinger zn obsolete
Herkomst
ww: afgeleid van vinger zn met het achtervoegsel -en
Woordfamilie van vingeren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vingerde | woordvorm | vingeren |
| vingerden | woordvorm | vingeren |
| vingere | woordvorm | vingeren |
| vingerend | woordvorm | vingeren |
| vingerende | woordvorm | vingeren |
| vingert | woordvorm | vingeren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vingeren zijn vastgelegd.