verwachter
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- iemand die iets verwacht
- iemand die een legaat ontvangt door erfstelling over de hand als de eerste legataris (de zog. bezwaarde) overleden is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verwachters | meervoud |
Woordvorm
- onverbogen vorm van de vergrotende trap van verwacht
Herkomst
Naamwoord van handeling van verwachten met het achtervoegsel -er