versificatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het versifiëren (in verzen brengen)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| versificaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘versbouw’ voor het eerst aangetroffen in 1782
Woordfamilie van versificatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| versificaties | meervoud | versificatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van versificatie zijn vastgelegd.