verplichting
zelfstandig naamwoord vərˈplɪctɪŋBetekenis
- iets dat moet
Hoe spreek je verplichting uit?
/vərˈplɪctɪŋ/
Verplichting bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| p | pak |
| l | land |
| ɪ | pit |
| c | tientje |
| t | tak |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verplichtingen | meervoud |
| verplichtinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verplichtinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verplichten met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van verplichting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verplichtingen | meervoud | verplichting |
| verplichtinkje | verkleinwoord | verplichting |
| verplichtinkjes | verkleinwoord meervoud | verplichting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verplichting zijn vastgelegd.