veroveraar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een vreemdeling die een gebied overmeestert
- iemand die de liefde van een vrouw weet op te wekken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| veroveraars | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van veroveren met het achtervoegsel -aar
Woordfamilie van veroveraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| veroveraars | meervoud | veroveraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van veroveraar zijn vastgelegd.