verongelijkt
bijvoeglijk naamwoord, werkwoordBetekenis
- boos door vermeend onrecht
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verongelijkte | verbogen, stellende trap |
| verongelijkts | partitief, stellende trap |
Woordvorm
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verongelijken
- derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verongelijken
- gebiedende wijs meervoud van verongelijken
- voltooid deelwoord van verongelijken
Vervoeging van verongelijkt
verongelijkthele werkwoord
Herkomst
*vervoeging van verongelijken: de stam met de uitgang -t, zonder ge- vanwege voorvoegsel
Woordfamilie van verongelijkt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verongelijkts | partitive, positive | verongelijkt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verongelijkt zijn vastgelegd.