verkaveling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de manier waarop land in stukken is verdeeld
- de manier waarop een groter geheel in scherp afgegrensde delen is verdeeld
zelfstandig naamwoord
- manier waarop land is verdeeld in gedeelten die elk door een verschillende eigenaar gebruikt kunnen worden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verkavelingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verkavelen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van verkaveling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verkavelingen | meervoud | verkaveling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verkaveling zijn vastgelegd.