verificatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- onderzoek naar de juistheid of echtheid van iets
- gerechtelijke deugdelijkverklaring van vorderingen op een failliete boedel
- burgerlijk geding over de echtheid of onechtheid van geschriften
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verificaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘echtheidsonderzoek’ voor het eerst aangetroffen in 1467
Woordfamilie van verificatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verificaties | meervoud | verificatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verificatie zijn vastgelegd.