verhoorder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die meestal op dwingende wijze vragen stelt aan een persoon in het kader van een onderzoek of verhoor
- vervuller van wensen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verhoorders | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verhoor met het achtervoegsel -der
Woordfamilie van verhoorder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verhoorders | meervoud | verhoorder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verhoorder zijn vastgelegd.