vennoot
zelfstandig naamwoordBetekenis
- compagnon in een vennootschap
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vennoten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘partner in vennootschap’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1401
Woordfamilie van vennoot
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vennoten | meervoud | vennoot |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vennoot zijn vastgelegd.